banner-9

Algemene voorwaarden in een B2B-relatie – “Click-wrapping” aanvaard door het Hof van Justitie

Het Europees Hof van Justitie heeft in een arrest van 21 mei 2015 bevestigt dat “click-wrapping” in B2B overeenkomst leidt tot een geldige aanvaarding van de algemene voorwaarden. “Click-wrapping” bestaat erin dat men een vakje of button moet aanklikken waarbij men verklaart de algemene voorwaarden te aanvaarden, zonder dat deze daarom gelijktijdig worden gevisualiseerd op het scherm. Om ze te consulteren moet men bijvoorbeeld op een link klikken, zodat ze in een apart venster openen

De feiten

De heer Jaouad El Majdoub heeft in Keulen een handel in auto’s. Via een website www.carsontheweb.de koopt hij een elektrische auto met slechts 10 km op de teller voor een bedrag van slechts 7.195 Euro. Wanneer hij deze wagen later wil ophalen wordt de verkoop door de verkoper geannuleerd omdat het voertuig bij de voorbereiding van het transport zou zijn beschadigd. De heer El Majdoub meent dat dit een voorwendsel is van de verkoper om alsnog onder de lage verkoopprijs onderuit te komen. De heer El Majoub stelt een vordering in voor de rechtbank van de stad Krefeld (Duitsland) om de overdracht van de auto te horen bevelen.

Op welke manier de rechtbanken van Leuven bevoegd zijn voor dit “Duits” geschil.

In de procedure stelt de verweerder, zijnde de Duitse vennootschap CarsOnTheWeb GmbH, gevestigd in Amberg/Duitland, dat de heer El Majoub mede-contractant is geworden van een Belgische onderneming ECADIS NV, zijnde de moedervennootschap van CarsOnTheWeb GmbH, op wiens rekening hij ook betaalde en die hem een factuur had overgemaakt. In haar op de website weergegeven verkoopvoorwaarden is opgenomen dat de Belgische rechter te Leuven bevoegd is. De heer El Majoub stelt dat er geen sprake is van een exclusieve bevoegdheid en het beding niet geldig is omdat niet is voldaan aan de door Vo. 44/2001 voorgeschreven schriftelijke vorm.

Voor het lezen van de voorwaarden moet op de website van www.CarsOnTheWeb .de worden ‘geklikt’ om een nieuw venster te openen waarin deze algemene voorwaarden zijn opgenomen. Dit heeft “click-wrapping”. De heer Majoub meent dat de aanvaarding van de algemene voorwaarden alleen geldig kon zijn wanneer het venster met de algemene voorwaarden zich automatisch opent, zonder ergens extra te moeten klikken dus.

De Duitse rechter (Landgericht Krefeld) stelt vast dat de Duitse rechtspraak verschillend oordeelt over ‘click wrapping’ en stelt aan het Europees Hof van Justitie volgende vraag : ‘Voldoet het zogeheten „click wrapping” aan de voorwaarden van een elektronische mededeling in de zin van artikel 23, lid 2, van verordening nr. 44/2001”.

Art. 23 bepaalt dat wanneer partijen, van wie er ten minste één woonplaats heeft op het grondgebied van een lidstaat, een gerecht van een lidstaat hebben aangewezen voor de kennisneming van geschillen, dit gerecht van die lidstaat bevoegd exclusief bevoegd is. Deze overeenkomst dient wel schriftelijk te zijn gesloten (of minstens bestaan op basis van een schriftelijk bevestigde mondelinge overeenkomst). Lid 2 van Art. 23 bepaalt dat als “schriftelijk” tevens elke elektronische mededeling wordt aangemerkt, waardoor de overeenkomst duurzaam geregistreerd wordt.

De concrete vraag aan het Hof van Justitie was dus of “click wrapping” voldoet aan het voormeld artikel 23, lid 2 van verordening nr. 44/2001.

Het oordeel van het Hof van Justitie

Het Hof van Justitie in haar arrest van 21 mei 2015 oordeelt dat uit een letterlijke uitlegging van deze bepaling volgt dat het mogelijk moet zijn om de overeenkomst tot aanwijzing van de bevoegde rechter duurzaam te registreren en dat het van geen belang is of de koper de tekst van de algemene voorwaarden daadwerkelijk duurzaam heeft geregistreerd vóór of na het klikken op het veld waarin staat dat hij die voorwaarden accepteert.

Met deze bepaling wordt dus beoogd bepaalde vormen van elektronische mededeling als schriftelijk aan te merken, om het elektronisch sluiten van overeenkomsten te vereenvoudigen, aangezien de betrokken informatie ook wordt meegedeeld wanneer de informatie toegankelijk is via een beeldscherm. Om te kunnen spreken van elektronische mededeling die dezelfde waarborgen kan bieden, in het bijzonder op het gebied van bewijsvoering, is voldoende dat de informatie vóór het sluiten van de overeenkomst kan worden opgeslagen en afgedrukt.

Het staat voor het Hof van Justitie dus vast dat „click wrapping” het mogelijk maakt om vóór het sluiten van de overeenkomst de tekst van de algemene voorwaarden in kwestie af te drukken en op te slaan. Dat de webpagina waarop die voorwaarden staan zich bij registratie op de website en bij het doen van een aankoop niet automatisch opent, kan dus geen afbreuk doen aan de geldigheid van de overeenkomst tot aanwijzing van de bevoegde rechter.

Een elektronische koopovereenkomst tussen handelaren/ondernemingen die door middel van „click wrapping” gedane acceptatie van de algemene voorwaarden wordt gesloten en die een overeenkomst tot aanwijzing van de bevoegde rechter bevat, is aan te merken als een elektronische mededeling waardoor de overeenkomst duurzaam geregistreerd wordt als bedoeld in Art. 23, lid 2 van verordening nr. 44/2001, wanneer de tekst van de algemene voorwaarden kan worden afgedrukt en opgeslagen vóór de sluiting van de overeenkomst.

Het valt dus te verwachten dat de rechtbank in Leuven dit geschil binnenkort mag verwachten en mogelijks nog meer aangezien www.carsontheweb.de nog steeds de court of Leuven aanduiden als exclusief bevoegd.

Wat met de relatie handelaar-consument?

We merken tot slot nog op dat ten aanzien van consumenten „click wrapping” niet aanvaard is. Het Hof heeft eerder in punt 51 van het arrest ) verklaard dat een handelspraktijk die erin bestaat informatie voor de consument enkel toegankelijk te maken via een hyperlink op een website, niet aan de vereisten van deze bepaling voldoet, aangezien deze informatie niet door de betrokken onderneming wordt „verstrekt” en evenmin door de consument wordt „ontvangen” in de zin van deze bepaling, en dat een dergelijke website niet als een „duurzame drager” in de zin van artikel 5, lid 1, van richtlijn 97/7 betreffende de bescherming van de consument bij op afstand gesloten overeenkomsten kan worden beschouwd.

Dieter Van Tendeloo